Czym się różni sterylizacja od kastracji? Przy sterylizacji pozbawiamy zwierze płodności, ale nie usuwamy gonad więc pozostaje czynność hormonalna. W weterynarii jest to czynność raczej nieodwracalna. Kastracja natomiast jest z definicji nieodwracalna i jest to chirurgiczne usunięcie jajników u suk i kotek  lub jąder u samców. 

Wykonujemy kastracje psów oraz kotów metodą klasyczną i laparoskopową, z pełnym znieczuleniem prowadzonym przez anestezjologa i badaniami krwi przed zabiegiem. Zabiegi prowadzi zespół chirurgiczny pod kierownictwem lek. wet. Pauliny Filich, specjalistki chirurgii weterynaryjnej. Znieczulenie prowadzą lek. wet. Katarzyna Rygiel i lek. wet. Alicja Pasik, co ma znaczenie u pacjentów starszych i obciążonych kardiologicznie. Po zabiegu pacjent wybudza się pod nadzorem w naszym szpitalu, a nie w samochodzie w drodze do domu.

Chcesz poznać wycenę dla swojego zwierzęcia? Zadzwoń: 22 423 60 10.

Kastracja laparoskopowa – na czym polega

Laparoskopia to zabieg wykonywany przez dwa lub trzy nacięcia o długości 0,5 do 1 cm, przez które wprowadzamy kamerę i narzędzia. Chirurg operuje, patrząc na powiększony obraz z wnętrza jamy brzusznej, co daje lepszą kontrolę nad naczyniami i pozwala precyzyjnie zamknąć je bez szerokiego otwierania powłok. Dla pacjenta oznacza to mniejszą ranę, mniejszy ból pooperacyjny i szybszy powrót do normalnego samopoczucia: około 1-2 dni zamiast około 5 dni przy metodzie klasycznej. Blizna po zagojeniu ma zwykle około 5 mm i u zwierząt z gęstą okrywą bywa praktycznie niewidoczna. Odsetek powikłań w tej metodzie utrzymuje się w okolicach 3 procent.

Laparoskopia jest szczególnie warta rozważenia u suk dużych ras, u których klasyczne cięcie jest odpowiednio większe, oraz u zwierząt aktywnych, których trudno utrzymać w spokoju przez dwa tygodnie rekonwalescencji.

Metoda klasyczna a laparoskopowa

	Klasyczna	Laparoskopowa
Nacięcie	kilka centymetrów	2–3 nacięcia po 0,5–1 cm
Powrót do sprawności	około 14 dni	około 5 dni
Blizna	widoczna linia	około 5 mm
Kontrola naczyń	wzrokowa, przez ranę	obraz powiększony z kamery
Kołnierz pooperacyjny	zwykle konieczny dłużej	krócej

Obie metody są bezpieczne i obie wykonujemy. Wybór zależy od gatunku, wieku, masy ciała i tego, czy zabieg jest planowy, czy wykonywany przy okazji innej interwencji.

Sterylizacja i kastracja u poszczególnych gatunków

Kastracja suki

Polega na usunięciu jajników albo jajników wraz z macicą. Zabieg wykonany przed pierwszą lub drugą cieczką istotnie zmniejsza ryzyko nowotworów gruczołu mlekowego, a usunięcie macicy eliminuje ryzyko ropomacicza, czyli stanu zagrażającego życiu, który u niesterylizowanych suk wymaga operacji w trybie nagłym.

Kastracja psa

Polega na usunięciu jąder. Poza ograniczeniem zachowań godowych i ucieczek zmniejsza ryzyko chorób prostaty i guzów okołoodbytowych. U psów z wnętrostwem, czyli niezstąpieniem jądra do moszny, zabieg jest zalecany ze wskazań zdrowotnych, ponieważ jądro pozostawione w jamie brzusznej znacznie częściej ulega zezłośliwieniu.

Sterylizacja kotki (kastracja)

Zabieg wykonywany zwykle po ukończeniu piątego lub szóstego miesiąca życia. Znosi cykliczne rujki, które u kotek potrafią być wyczerpujące dla zwierzęcia i uciążliwe dla domowników, oraz eliminuje ryzyko ciąży i ropomacicza.

Kastracja kocura

Krótki zabieg, po którym kocur wraca do domu tego samego dnia. Ogranicza znakowanie moczem, ucieczki i walki, a przez to kontakt z chorobami zakaźnymi przenoszonymi w bójkach, w tym wirusem białaczki i niedoboru odporności.

Kiedy wykonać zabieg

Optymalny moment zależy od gatunku, rasy i wielkości zwierzęcia, dlatego ustalamy go na konsultacji, a nie z tabeli. U kotów zwykle jest to okolica szóstego miesiąca życia. U suk termin dobieramy do rasy i tempa dojrzewania, ponieważ u dużych ras przedwczesny zabieg może wpłynąć na rozwój układu ruchu. U psów decyzja bywa bardziej indywidualna i zależy od zachowania oraz stanu prostaty. Zabiegu nie wykonujemy w trakcie cieczki ani bezpośrednio po niej, gdy tkanki są mocno ukrwione.

Badania przed zabiegiem

Przed każdym znieczuleniem wykonujemy badania krwi, które pozwalają ocenić pracę nerek i wątroby oraz wykluczyć niedokrwistość i utajony stan zapalny. U pacjentów starszych i u ras predysponowanych kardiologicznie dokładamy konsultację i echo serca, ponieważ to właśnie niewykryta wada serca jest najczęstszą przyczyną problemów w narkozie. Ten etap jest powodem, dla którego nie umawiamy zabiegu „na jutro” bez wcześniejszej wizyty.

Jak wygląda dzień zabiegowy

Zwierzę przywozisz do nas rano, na czczo, po odstawieniu pokarmu zgodnie z instrukcją otrzymaną przy umawianiu. Woda zwykle zostaje dostępna do samego wyjazdu. Po przyjęciu pacjent przechodzi badanie kliniczne i pobranie krwi, a następnie premedykację i znieczulenie prowadzone przez anestezjologa. Po zabiegu wybudza się na sali pod monitoringiem funkcji życiowych, a nie w transporterze. Odbiór odbywa się zwykle tego samego dnia, po ocenie stanu przez lekarza, wraz z zaleceniami pooperacyjnymi na piśmie i kontaktem na wypadek pytań w nocy.

Opieka po zabiegu sterylizacji/kastracji

Najważniejsze przez pierwsze dni są trzy rzeczy: pilnowanie, żeby zwierzę nie wylizywało rany, ograniczenie ruchu i podawanie leków przeciwbólowych zgodnie z zaleceniem. Kołnierz lub ubranko pooperacyjne zostaje do czasu zdjęcia szwów albo do wygojenia przy szwach wchłanialnych. Kontrolę rany wykonujemy w terminie ustalonym przy wypisie. Jeśli rana zaczyna się czerwienić, puchnąć, sączyć, a zwierzę traci apetyt lub ma gorączkę, nie czekaj do wizyty kontrolnej. Zadzwoń do nas – nasz ostry dyżur weterynaryjny działa całą dobę.

Od czego zależy koszt sterylizacji i kastracji

Cen usług nie publikujemy na stronie, ponieważ zakłady lecznicze dla zwierząt obowiązuje uchwała Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej dotycząca informacji publicznej, która tego zabrania. Wycenę dla konkretnego zwierzęcia otrzymasz telefonicznie pod 22 423 60 10 albo na konsultacji przed zabiegiem. Na koszt składają się przede wszystkim: gatunek i płeć (kastracja kocura jest zabiegiem najkrótszym, sterylizacja suki najbardziej rozległym), masa ciała, od której zależy dawka leków i czas znieczulenia, wybrana metoda, bo laparoskopia wymaga innego sprzętu i przygotowania niż zabieg klasyczny, zakres badań przed zabiegiem, rodzaj znieczulenia dobrany do wieku i chorób towarzyszących oraz czas obserwacji po zabiegu.

FAQ: Najczęstsze pytania